Je kent de film Eternal sunshine of a spotless mind hoogstwaarschijnlijk wel, één van de weinige films waarin Jim Carrey geen gekke bekken hoeft te trekken (naast de trumanshow, tot zover mijn filmkennis reikt). In een verloren hoekje vond ik de soundrack-cd terug die ik ooit van een vriendin kreeg (Natasha) RIP...
Ik hou enorm van de muziek, van de film en van de teksten van beiden. Telkens weer blijft er wel een zinneke hangen. Deze keer is het de volgende zin... Please let me keep this memory!
Ik kijk rond me heen en zie de bril liggen van iemand die enkel in mijn hoofd nog een leven leidt, ik zie een blaadje liggen van een vriendin die me lieve woorden toeschrijft, het roze flamigo'tje ligt ook nog in mijn herinneringenbox, een gebroken tas, een rietje in de vorm van een hartje, een gedroogde roos, brieven met mannenparfum op, een haarbandje in de vorm van ene vlinder, een fotoboek vol herinneringen, filmpjes vol met zotte momenten, cd's vol zelf samengestelde liedjes, geschreven zinnen op mijn muur... Voor de één zo banaal, voor de ander zo waarde vol. Een mens kan zich tot rijk voelen aan herinneringen...niet?
En om nu nog es terug te spelen naar de film. Zou een mens ooit bepaalde herinneringen willen vergeten? En als je maar een beperkt aantal (heel beperkt dan) herinneringen zou mogen meenemen naar een volgende jaar, welke zou je dan meenemen, zou je selectief de slechte herinneringen willen vergeten (en eventueel steeds weer dezelfde fout maken?) of zou je die willen meenemen? En welke goeie herinneringen zou je dan meenenen?? Chance dat we ook niet alles moeten kiezen in het leven... - En Eline ik mis je miek!
Ik hou enorm van de muziek, van de film en van de teksten van beiden. Telkens weer blijft er wel een zinneke hangen. Deze keer is het de volgende zin... Please let me keep this memory!
Ik kijk rond me heen en zie de bril liggen van iemand die enkel in mijn hoofd nog een leven leidt, ik zie een blaadje liggen van een vriendin die me lieve woorden toeschrijft, het roze flamigo'tje ligt ook nog in mijn herinneringenbox, een gebroken tas, een rietje in de vorm van een hartje, een gedroogde roos, brieven met mannenparfum op, een haarbandje in de vorm van ene vlinder, een fotoboek vol herinneringen, filmpjes vol met zotte momenten, cd's vol zelf samengestelde liedjes, geschreven zinnen op mijn muur... Voor de één zo banaal, voor de ander zo waarde vol. Een mens kan zich tot rijk voelen aan herinneringen...niet?
En om nu nog es terug te spelen naar de film. Zou een mens ooit bepaalde herinneringen willen vergeten? En als je maar een beperkt aantal (heel beperkt dan) herinneringen zou mogen meenemen naar een volgende jaar, welke zou je dan meenemen, zou je selectief de slechte herinneringen willen vergeten (en eventueel steeds weer dezelfde fout maken?) of zou je die willen meenemen? En welke goeie herinneringen zou je dan meenenen?? Chance dat we ook niet alles moeten kiezen in het leven... - En Eline ik mis je miek!
='(
Hmm NOT! I'm wrong.
... I Wish I Had Stayed ND Never left.
Would you erase me?!
Hmm NOT! I'm wrong.
... I Wish I Had Stayed ND Never left.
Would you erase me?!
